Yetmişlerde ve seksenlerin başında epey popüler olan İngiliz komedi grubu Monty Python (Graham Chapman, John Cleese, Terry Gilliam, Eric Idle, Terry Jones ve Michael Palin) kariyerine, BBC için hazırladıkları 45 bölümlük bir programla başladı. Grup, 5 tane de sinema filmi yaptı. Genel olarak absürt tarzda kurguladıkları filmlerinde Hollywood göndermeleri, dini şakalar ve tarihi saçmalıklara ağırlık verdiler. Senaryolarını hep beraber yazıp, hep beraber birden fazla karakteri oynadılar.
(Bu paragraf kendi
Life of Brian (1979) yazımdan arak)
Monty Python grubunun beş sinema filminden biri olan The Meaning of Life (1983), hayatın anlamının arandığı yedi bölümden oluşuyor. "Yaşıyoruz ama nedir yani?" sorusuna cevap alabileceğinizi umuyorsanız, yok öyle bir şey.
Yani, doğrudan bir cevap verilmiyor. Anlatıyorlar: doğumu, büyümeyi, savaşmayı, organ nakillerini ve ölümü. Hayatı gözler önüne seriyorlar -kendi tarzlarıyla- "Artık ne görürsen, sana kalmış.." diyorlar.
Tarzları absürt, aksanları ingiliz, ahlak desen sıfıra yakın.. Hayat kadar gerçek yani..
Bir kısa filmle karşılıyorlar seyirciyi, kızgın dedelerin hayata meydan okuyuşunun hikayesi. Sonra uzun filme başlıyorlar. En beğendiğim bölüm Part I: Doğum Mucizesi, bütün filmi izlemeseniz bile bence bu ilk kısmı kesin izleyin. Ondan sonra en çok Part II'yi sevdim, sonra III'ü, sonra IV'ü diye devam ediyor sırayla. Belli ki sonlara doğru sıkılmışım :)
Bu filmin yönetmenliğini Terry Jones üstlenmiş.
Grubu ilk kez
Life of Brian (1979) ile izlemiştim ve denk geldikçe diğer filmlerini de izlemek istediğimi belirtmiştim. Bununla iki etti. Grubun çektiği son film olan The Meaning of Life (1983), Life of Brian (1979) kadar olmasa da iyi bir film aslında, bakmayın sonlara doğru sıkıldığıma. İzleyin ve bu komik adamların absürt dünyasında kaybolun.
"Bir oyun mu hayat, kuralları bizim tarafımızdan konan?
Hep söyleyecek bir şeyler arar durur aklımız
Yoksa sadece kendini kopyalayan
DNA'nın çifte sarmalları mıyız?"
24-09-2013
